چرا غرب نمیتواند همانند لیبی ،عراق و افغانستان به ایران حمله نظامی کند.

بعضی ها تصور میکنند آمریکا و اروپا از روی دلسوزی گزینه جنگ را از روی میزشان بر میدارند در حالیکه با تحریمهای که صورت میدهند نشان میدهند که خود را وارد یک جنگ تمام عیار با مردم ایران کرده اند تا با ثروت های ایران به تمدن رو به زوال خود جانی دوباره ببخشند.

آمریکایی که مدتها بود جنگی بخود ندیده بود 15 روزه طالبان را شکست داد و یکماه طول کشید تا رژیم صدام را ساقط کند و این در حالی بود که آن دو نوکرهای آنها بودند که حتی در مقابل آمریکا مقاومت نکردند.

اما جنگ لیبی 8 ماه به درازا کشید هرچند که قذافی هم نوکر انها بود ولی براحتی طالبان و صدام بکنار نرفت و مقاومت کرد از یکسو با انقلابیون داخلی مواجه بود و از سوی دیگر حملات ناتو و آمریکا را متحمل میشد .

به همین خاطر ایرانی که وسعتش با آنها یکی نیست ،امکاناتش با افغانستان،عراق و لیبی متفاوت است و از همه مهمتر مشخص شده که جمهوری اسلامی نوکر آنها نمیباشد و قصد دارد در مقابل آنها مقاومت کند لذا همه اینها علامت توقف برای غرب میباشد تا گزینه جنگ را از روی میز بردارند .

لذا با کنار رفتن گزینه جنگ نظامی یک جنگ اقتصادی مطرح میشود که با تحریم ایران آغاز شده و مسئولیت سنگینی که برای ایران رقم زده است ایران مجبور است از همین حالا خود را برای افزایش تولیدات کشاورزی آماده کند.

از زندگی تجملاتی دست بردارد برنامه تغذیه خود را تغییر دهد بیشترین سرمایه گذاری را روی سیب زمینی که در هر شرایطی و در هر منطقه ای ببار میاید صورت دهد.